Hadis 112

Türkçe anlam

Ebû Hüreyre radıyallahu anh şöyle anlattı: Mekke'nin fethedildiği yıl Huzâa kabilesi, kendilerinden öldürülen birine karşılık Benî Leys'ten bir adamı öldürdü. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem bu olaydan haberdar edildi. Bunun üzerine bineğine binip insanlara hitap etti ve şöyle buyurdu: “Allah, Mekke'den öldürmeyi —yahut fili; Ebû Abdullah burada tereddüt etmiştir— uzak tuttu. Resûlünü ve müminleri ise Mekke halkına üstün kıldı. Dikkat edin! Mekke benden önce hiç kimseye helal kılınmadı; benden sonra da hiç kimseye helal kılınmayacaktır. Bana yalnızca gündüzün kısa bir vaktinde helal kılındı. İşte şu an yine harem bölgesidir. Dikenleri koparılmaz, ağaçları kesilmez, yere düşen eşyası da sahibini arayıp ilan edecek kimseden başkası tarafından alınmaz. Bir kimsenin yakını öldürülürse iki seçenekten daha uygun olanını seçer: ya diyet alır ya da katile kısas uygulanır.” Bu sırada Yemen halkından bir adam gelip, “Ey Allah'ın Resûlü! Bunları benim için yazdır,” dedi. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem, “Ebû filan için yazın,” buyurdu. Kureyş'ten bir adam, “Ey Allah'ın Resûlü! İzhir otu hariç; çünkü onu evlerimizde ve kabirlerimizde kullanıyoruz,” dedi. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem, “İzhir otu hariç, izhir otu hariç,” buyurdu. Ebû Abdullah, “Yukâd kelimesi kāf harfiyle söylenir,” dedi. Ona, “Bu adam için ne yazıldı?” diye soruldu. O da, “Bu hutbe yazıldı,” cevabını verdi.