Hadis 86

Türkçe anlam

Esmâ bint Ebû Bekir şöyle anlattı: Âişe namaz kılarken yanına geldim ve, “İnsanlara ne oldu?” diye sordum. Gökyüzünü işaret etti; bir de baktım ki insanlar namazda ayaktaydı. Âişe, “Sübhânallah!” dedi. “Bir âyet mi?” diye sordum. Başıyla “Evet” anlamında işaret etti. Ben de namaza durdum. Nihayet üzerimi baygınlık kapladı; başıma su dökmeye başladım. Namazdan sonra Allah Resûlü Allah’a hamdetti, O’nu övdü ve şöyle buyurdu: “Daha önce bana gösterilmemiş hiçbir şey kalmadı ki şu bulunduğum yerde onu görmüş olmayayım; Cennet ve Cehennem bile. Bana, kabirlerinizde Mesih Deccal’in imtihanına benzer veya ona yakın bir imtihana tutulacağınız vahyedildi.” Râvi, Esmâ’nın bu iki ifadeden hangisini söylediğini bilmediğini belirtti. Allah Resûlü devam etti: “Kişiye, ‘Bu adam hakkında ne biliyorsun?’ diye sorulur. Mümin yahut kesin inanan kimse —râvi, Esmâ’nın hangisini söylediğini bilmediğini belirtti— şöyle der: ‘O, Muhammed’dir; Allah’ın Resûlü’dür. Bize apaçık deliller ve hidayet getirdi; biz de çağrısına cevap verdik ve ona uyduk. O, Muhammed’dir.’ Bunu üç kez söyler. Kendisine, ‘Huzur içinde uyu. Ona kesin olarak inandığını anladık,’ denir. Münafık yahut şüphe içinde olan ise —râvi, Esmâ’nın hangisini söylediğini bilmediğini belirtti— şöyle der: ‘Bilmiyorum. İnsanların bir şey söylediğini duydum, ben de onu söyledim.’”